سفرنامه شهبانو


زندگی من کاسه پر از گوجه سبز و چاقاله بادام نبود، پاهایم برهنه بود. بگذار تا بدوم

خانه کجاست؟

به دنبال خانه دوست نمی گردم، نه. به دنبال خانه خودم می گردم. آن سرزمین رویایی که بتوانم وقتی چشم بستم بوی گل رز باشد و اسفند.

   + شهبانو - ۸:٠٤ ‎ق.ظ ; ۱۳۸۸/۸/٧